www.psyhosoma.eu
ΨΥΧΟΣΩΜΑ
Καταστάσεις & Προβληματισμοί Ψυχικής Υγείας
Ψυχίατρος Κυριάκος Ν. Κακούλης
 
 
Αρχική Βιογραφικό Ιατρείο Υπηρεσίες ONLINE Συμβουλευτική Ραντεβού Ιατρείου

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΕ ΠΑΙΔΙ: Σχολικός εκφοβισμός - BULLING Sunday, February 22 @ 08:17:39 EET kyriakos@kakoulis.eu
ΠΑΙΔΙ Kakoulis Kyriakos Κυριάκος Ν. Κακούλης ψυχίατρος "Ο εκφοβισμός - bulling είναι ένα φαινόμενο που δεν αφορά μόνο τα παιδιά αλλά γενικότερα την κοινωνία. Με μια προσεκτικότερη ματιά θα δούμε ότι το φαινόμενο αναπαράγεται όχι μόνο στο σχολικό περιβάλλον αλλά και σε άλλα όπως το οικογενειακό περιβάλλον (ενδοοικογενειακή βία, λεκτική, σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική,) εργασιακό περιβάλλον (εργασιακή κακομεταχείριση) κοινωνικός χώρος (χουλιγκανισμός, ρατσισμός, ομάδες κρούσης και εκφοβισμού, ηλικιακός ρατσισμός ). Τελευταία ακούμε την θυσία της Ιφιγένειας προς χρήση παραδειγματισμού και εκφοβισμού ολόκληρων κρατών και λαών. Ακόμη και για την ψυχαγωγία μας (αγωγή της ψυχής) υπάρχει ένας ατέλειωτος κατάλογος ταινιών και θεαμάτων βίας και εκδίκησης, φόβου και ανασφάλειας από ηθοποιούς κατ’όνομα αφού όχι μόνο ήθη δεν ποιούν αλλά για την ακρίβεια του όρου είναι ηθοκλάστες. Για να είμαστε πιο εύστοχοι το φαινόμενο bulling αφορά τα παιδιά μας ακριβώς επειδή συμβαίνει στον οικογενειακό και κοινωνικό τους χώρο, γιατί είναι ένα φαινόμενο του «πολιτισμού» που εκθειάζει τη δύναμη και πατά την αδυναμία. Από τα χαρακτηριστικά στοιχεία του σχολικού εκφοβισμού - bulling είναι: μια προγραμματισμένη, συχνή και επαναλαμβανόμενη αρνητική πράξη που έχει στόχο τον εκφοβισμό του στόχου-θύμα από ένα άτομο ή ομάδα θύτης. Η πράξη γίνεται απρόκλητα, έχει κακόβουλη πρόθεση καθώς καλύπτει ανάγκες του θύτη για επιβολή εξουσίας και χειραγώγηση ή εκμετάλλευση του στόχου. Συνήθως τα θύματα έχουν διαφορά δύναμης και δεν μπορούν να αμυνθούν ενώ οι θύτες όχι μόνο δεν συναισθάνονται τον πόνο που προκαλούν αλλά έχουν θετικές απόψεις για τη βία και παρακινούνται στην εκδήλωση της ακριβώς από την αδυναμία και ανασφάλεια ή φόβο που δείχνει το παιδί στόχος. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους γίνεται σχολικός εκφοβισμός bulling. Σωματικός εκφοβισμός: συνήθως μετέχουν τα αγόρια με χτυπήματα, κλωτσιές, σπρωξιές, φτυσίματα, αρπαγή προσωπικών αντικειμένων, χρημάτων, κινητών κα Λεκτικός εκφοβισμός: συνήθως μετέχουν τα κορίτσια με αρνητικά σχόλια για την εμφάνιση, το ντύσιμο, τις πράξεις, κοροϊδία, βρισιές, διάδοση φημών και κουτσομπολιών για δημόσιο χλευασμό και εξευτελισμό, απειλές κ.α Ηλεκτρονικός εκφοβισμός: αποστολή με email προσβλητικών μηνυμάτων ή απειλών, διακωμώδηση του ατόμου στις διαδικτυακές συνομιλίες,, ανέβασμα φωτογραφιών και βίντεο χωρίς συγκατάθεση του θύματος, δημιουργία ψεύτικων προφίλ του θύματος για να το εκθέσουν, άσεμνο υλικό κα. Συναισθηματικός εκφοβισμός: συνήθως με συστηματικό αποκλεισμό και εκτοπισμό του θύματος από ομάδα ή δραστηριότητα, σχόλια και ενέργειες απόρριψης, κακόβουλη κριτική, απειλές και ταπείνωση. Σεξουαλικός εκφοβισμός: ανεπιθύμητα αγγίγματα, σεξουαλικά σχόλια, απειλές διάδοσης άσεμνου υλικού στο διαδίκτυο έως σεξουαλική κακοποίηση και βιασμό. Οι συνέπειες είναι δυστυχώς για όλους τους εμπλεκόμενους. Εύκολα κατανοεί κανείς πως το θύμα μπορεί να εμφανίσει ψυχολογικά προβλήματα όπως άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, σχολική φοβία, σωματικά προβλήματα υγείας. Δεν είναι ευρέως γνωστό όμως ότι τα προβλήματα αυτά σε πολλά παιδιά επιμένουν και πολλά χρόνια αργότερα και μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές όπως διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης ψύχωσης και τριπλάσια πιθανότητα αυτοκτονίας. Εύκολα κατανοεί κανείς πως τα παιδιά θύτες πολλές φορές έχουν πίσω τους ιστορίες γονεϊκής εγκατάλειψης ή κακοποίησης. Ότι πολλές φορές τους έχουν επιβληθεί σκληρές ή οργισμένες τιμωρίες από τους γονείς τους. Ότι για να δικαιολογήσουν οι γονείς τις πράξεις τους υιοθετούν θετικές απόψεις για τη βία δίνοντάς τες ως «εφόδιο» για να επιβιώσει το παιδί τους σε ένα ανταγωνιστικό κόσμο που τους φοβίζει. Έτσι εύκολα κατανοεί κανείς ότι τα παιδιά θύτες έχουν σημαντικές δυσκολίες και αποτυγχάνουν στην ικανότητα να κάνουν σχέσεις όπου εμπιστεύονται ,συναισθάνονται και μοιράζονται αγάπη. Αυτό ακριβώς το έλλειμμα προσπαθούν ατυχώς να γεμίσουν με το bulling. Δεν είναι ευρέως γνωστό όμως ότι τα παιδιά θύτες συχνά εκδηλώνουν αργότερα την επιθετική τους συμπεριφορά προς τους συντρόφους ή τα παιδιά τους, ότι συχνά έχουν προβλήματα με το νόμο, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές και προβλήματα με αλκοόλ και ουσίες. Συνέπειες όμως υπάρχουν και για τους παρατηρητές παιδιά, και ενηλίκους. Το κλίμα φόβου και ανασφάλειας δημιουργεί ενοχές και αίσθημα ανημπόριας άγχος και κατάθλιψη. Επιβαρύνει το κλίμα συνοχής της ομάδας και δημιουργεί αίσθημα αποξένωσης. Το φαινόμενο σχολικός εκφοβισμός έχει αναμφισβήτητα συνέπειες, που μας αφορούν όλους και όλοι με διάφορους τρόπους δύναται να το αντιμετωπίσουμε. Εύκολα κατανοεί κανείς ότι όλοι γονείς, εκπαιδευτικοί και παιδιά χρειάζεται να κρατήσουμε ενιαία γραμμή στην αντιμετώπιση της βίας και να διαμορφώσουμε μια συνολικότερη σχολική πολιτική, που δεν αποδέχεται φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού. Ότι δεν θα σιωπήσουμε στον εκφοβισμό και τη βία στο σχολείο αλλά θα σταθούμε ως ομάδα ενωμένοι και αλληλέγγυοι εναντίον τέτοιων φαινομένων. Οι δράσεις που προτείνονται είναι πολλές και δίνουν προτεραιότητες στις έννοιες της συμμετοχής και του κοινού σκοπού, στην έννοια της αποδοχής και ενσωμάτωσης σε ένα περιβάλλον όπου τα παιδιά αισθάνονται ότι ανήκουν, στην αίσθηση της ασφάλειας και του κλίματος εμπιστοσύνης όπου τα παιδιά μαθαίνουν να νοιάζονται και να αγαπούν. Προτείνονται δράσεις με τεχνικές ομαδοσυνεργατικής μάθησης, ενθάρρυνση για συμμετοχή σε σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες, αντιμετώπιση φαινομένων ρατσισμού και αποκλεισμών, προβολή σωστών προτύπων συμπεριφοράς και συναντίληψης ενός σχολείου που κύριο στόχο έχει την καλλιέργεια των κοινωνικών δεξιοτήτων και το ξεδίπλωμα των ταλέντων του κάθε παιδιού και όχι τη βαθμοθηρία. Οι εκπαιδευτικοί μας έχουν ευαισθητοποιηθεί τα τελευταία χρόνια πολύ πάνω στο θέμα αυτό καθώς επίσης και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων. Αναγνωρίζουμε ότι ο σχολικός εκφοβισμός δεν σημαίνει απλά ότι αντιμετωπίζεται μόνο με περισσότερη επιτήρηση στις αίθουσες τη διάρκεια του διαλείμματος, τον προαύλιο χώρο, τους διαδρόμους και τις τουαλέτες ενός σχολείου. Χρειάζεται να προσπαθήσουμε όλοι για μια κοινωνία, που θα εκφράζει την ουσία της έννοιας άνθρωπος. Ίσως εμείς οι ενήλικες έχουμε βρεθεί σε περιβάλλοντα (οικογενιακό –εργασιακό – κοινωνικό) όπου έγιναν ή γίνονται συστηματικά τα παρακάτω: 1)να είναι κάποιος αγενής ή εχθρικός 2) να μιλάει υποτιμητικά σε συνάδελφο, υφιστάμενο, μέλος της οικογένειας ή άτομο άλλης εθνικότητας 3) να είμαστε μπροστά σε άτομο που φωνάζει ή βρίζει 4) που έχει αλαζονική συμπεριφορά (αυτός είναι πάντα ο σωστός και οι άλλοι είναι λάθος) 5) που κριτικάρει με το παραμικρό αλλά δύσκολα επαινεί 6) που καταστρέφει αντικείμενα κάποιου ή το προϊόν της δουλειάς του 7) που αμαυρώνει την κοινωνική εικόνα κάποιου 8) που προκαλεί σε κάποιον φυσική ή κοινωνική απομόνωση 9)που επιτίθεται ή τιμωρεί εξοργισμένος 10) που κατηγορεί άδικα κάποιον για λάθη που δεν έχει κάνει 11) που κοιτάζει κάποιον επίμονα ή άγρια με σκοπό να εκφοβίσει με μη λεκτικό τρόπο 12) που υποτιμούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων (π.χ λέγοντας ω! αυτό είναι ανόητο) 13) που δείχνουν εκτός ελέγχου αλλαγές στη διάθεση τους 14) που εφευρίσκουν για τους άλλους κανόνες, που ποτέ οι ίδιοι δεν έχουν ακολουθήσει 15) που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να στρέφονται εναντίον άλλων 16) που εκδικούνται ή σαμποτάρουν άλλους 17) που απειλούν και εκφοβίζουν άλλους 18) που εκμεταλεύονται ή χρησιμοποιούν άλλους σεξουαλικά. Περιμένουμε από τα παιδιά να γνωρίζουν τους κανόνες συμπεριφοράς καθώς και τις επιτρεπόμενες συμπεριφορές και είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε μια σειρά από δράσεις για τους άλλους. Ας κοιτάξουμε μέσα μας και αν δεν μπορούμε να το κάνουμε ας κοιτάξουμε στον καθρέπτη μας, που είναι τα παιδιά μας. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι τα ποσοστά του σχολικού εκφοβισμού είναι παρόμοια με τα ποσοστά π.χ του εργασιακού εκφοβισμού και εργασιακής κακομεταχείρισης ή της ενδοοικογενειακής βίας ή ότι οι μέθοδοι του εκφοβισμού σε όλα τα παραπάνω είναι παρόμοιοι ή ότι παρόμοιες είναι και οι συνέπειες παρόμοιες και οι λύσεις. Εάν αυτό δεν είναι ο καθρέπτης μας τότε … "Photo: images/topics/Kid/18.jpg

(...>> | 16931 | 6)

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΕ ΠΑΙΔΙ: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΖΕΙ Tuesday, January 27 @ 05:36:40 EET kyriakos@kakoulis.eu
ΠΑΙΔΙ Kakoulis Kyriakos Κυριάκος Ν. Κακούλης ψυχίατρος "Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική. Μαθαίνει να κατακρίνει. Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα. Μαθαίνει να καυγαδίζει. Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνία. Μαθαίνει να είναι ντροπαλό. Αν ένα παιδί ζει μέσα στη ντροπή. Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο. Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση. Μαθαίνει να είναι υπομονετικό. Αν ένα παιδί ζει μέσα σε ενθάρρυνση. Μαθαίνει να έχει εμπιστοσύνη. Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο. Μαθαίνει να εκτιμά. Αν ένα παιδί ζει μέσα σε δικαιοσύνη. Μαθαίνει να είναι δίκαιο. Αν ένα παιδί ζει μέσα σε ασφάλεια. Μαθαίνει να πιστεύει. Αν ένα παιδί ζει μέσα σε επιδοκιμασία. Μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση. Αν ένα παιδί ζει μέσα σε παραδοχή και φιλία. Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο. "Photo: images/topics/Kid/14.jpg

(...>> | 1750 | 0)

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΕ ΠΑΙΔΙ: ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Wednesday, January 07 @ 00:00:00 EET kyriakos@kakoulis.eu
ΠΑΙΔΙ Kakoulis Kyriakos Κυριάκος Ν. Κακούλης ψυχίατρος "Ο ρόλος της μητέρας και του οικογενειακού περιβάλλοντος παίζει αναμφισβήτητα σημαντικό ρόλο στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού ιδιαίτερα κατά τα πρώιμα στάδια ανάπτυξής του. Αν δεν υπάρξει κάποιο πρόσωπο που να γίνει «μητέρα» η πορεία ψυχοσυναισθηματικής ωρίμανσης του νηπίου περιπλέκεται σε μεγάλο βαθμό. Xαρακτηριστική είναι η ανακλιτική μελαγχολία του Spitz με τον συναισθηματικό και αναπτυξιακό μαρασμό. Σύμφωνα με τον Winnicott ένα βρέφος όταν κοιτάζει το πρόσωπο της μητέρας, αυτό που κανονικά βλέπει είναι ο εαυτός του. Συνήθως τα βρέφη παίρνουν πίσω εκείνο που δίνουν, μέσα από το πρόσωπο της μητέρας που λειτουργεί σαν καθρέπτης. "Photo: images/topics/Kid/09.jpg

(...>> | 6255 | 0)

ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΚΑΚΟΥΛΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ
Διευθυντής: Ψυχιατρικής Κλινικής
"Ναυτικού Νοσοκομείου Κρήτης"
Λίγα λόγια..
Βιογραφικό
Ιδιωτικό Ιατρείο
Σφακίων 36, Χανιά, 73134
Τηλέφωνο: 2821058093
Κινητό: 6956601742
Mail: kiriakos@kakoulis.eu

Διαβάστε ακόμα

ΤΟ ALCOHOL ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ALZHEIMER ΠΡΟΛΗΨΗ - ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ - ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

ΕΝΑ ΜΥΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΛΑΪ ΛΑΜΑ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΖΕΙ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

ΠΡΩΤΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - Η ΕΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Συναισθηματικές αντιδράσεις συνταξιοδότησης – αποστρατείας.

Ψυχίατρος, ψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και ψυχαναλυτής και οι διαφορές μεταξύ τους



Ειδικά θέματα
Διαταραχές
Απόψεις
Έρευνα
Θρησκεία
Κοινωνία
Στρατός
Τρίτη ηλικία
Ευεξία
Ανάπτυξη παιδιού
Μύθος ή Πραγματικότητα;

Γέλιο το φάρμακο ζωής...

Γνωστοποιούμε σύμβαση με
Ταμείο Στρατού
Ταμείο Αεροπορίας
Ταμείο Ναυτικού
Ταμείο Λιμενικού Σώματος

 



Ιατρείο

Βιογραφικό

Υπηρεσίες

Ραντεβού

Επικοινωνία

 

Ενημερωτικός διαδικτυακός κόμβος Καταστάσεων & Προβληματισμών Ψυχικής Υγείας

Αρθογραφία & Επιμέλεια ψυχίατρος Κακούλης Κυριάκος διευθυντής ψυχιατρικής κλινικής Ν.Ν.Κ

Copyright © 2007 - 2015 Powered by psyhosoma.eu